Krijg de Schijt

Geheel onverwachts een prachtig cadeau gehad vandaag; een flinke lading geitenstront. Bij het wakker worden vanmorgen dacht ik nog aan kruiwagens de heuvel op rijden vanaf de mesthoop ver beneden met ellenlange armen en de tong op de schoenen. Nu werd het ineens uitgereden over mijn stukje land met behulp van een ingenieuze Oostenrijkse vinding: een spuitkar die de mest over een helling naar beneden uitstrooit. Mijn buurman vertelde dat zijn collega-boeren hem eerst voor gek verklaarden vanwege deze nieuwigheid, maar langzaam komen vragen of hij ook bij hen wil komen bemesten. Hoewel ik blij ben met de mest, ben ik nog veel enthousiaster over de frees die hij door mijn toekomstige moestuin heeft gereden. Het begint er nu uit te zien als een tuin, zoveel makkelijker dan als ik het zelf had moeten spitten. Ik heb al uren en pijnlijke spieren zitten in een ander stukje grond, wat nog geen 100e is van wat ik nu heb gekregen. Ik vind het zo interessant om te zien hoe alles werkt. Als kind leren we dat poep vies is, we griezelen gewoon bij de gedachte. Als je aan voedsel denkt dan ga je naar de supermarkt, en als je de bloemen verzorgd dan gebruik je de onkruidverdelger en kunstmest. Een gesloten cirkel waarbij het land bemest wordt met geitenpoep, en de dieren het resultaat weer eten,  is zoveel mooier en natuurlijker. Ik heb eens een documentaire gekeken over een stuk natuurgebied in Afrika. In het kader van milieubescherming was er bepaald dat er geen koeien meer mochten grazen. Het resultaat was dat het land steeds armer werd en uitdroogde. Juist de mest van dieren zorgt voor zowel voeding als het vasthouden van vocht. Ook maakten de hoeven de aarde los. Deze grond werd langzaamaan woestijn zonder de koeien. Mens en natuur kunnen uitstekend samenwerken en elkaar aanvullen; elkaars vrienden zijn in plaats van elkaars vijanden.

Afgelopen weekend hebben wij de buurman geholpen met het bouwen van zijn schuur (lees een overkapping voor de kostbare geitenstront). Er werden dwarsspanten gezet, waardoor je de schuur voor je ogen werkelijkheid zag worden. Ineens zie ik voor me hoe ook wij zelf kunnen bouwen. Dat biedt interessante mogelijkheden, want twee gebouwen op ons stuk grond hebben hun beste tijd gehad. Eerst maar eens kijken hoe alles gaat en waar we behoefte aan hebben. En sparen. Zoveel dromen en mogelijkheden hier.

De eerste gasten zijn geweest en vonden het een succes. Op 1 dag hadden ze 63 vissen gevangen. Wel heel spannend om in het Duits te communiceren. Ik ben onder de indruk hoe professioneel Dennis al staat uit te leggen waar de beste visplekken zijn. De juiste gegevens invoeren in booking.com klinkt zo simpel en staat al garant voor uren van frustratie.

Jeg er hjemme, og lange hjemmefra; ik ben thuis en ver van huis. Als ik op vakantie ben dan vind ik het heerlijk om een andere taal te horen. Ik vind het wel even prettig dat mensen je niet verstaan als je met elkaar praat. Het geeft ruimte. Nu barste ik bijna in tranen uit nadat ik de gemeente Zoetermeer aan de lijn had gehad. Zo fijn om gewoon te kunnen communiceren en je geen buitenlander te voelen. Ik vind het zo ongelofelijk moeilijk om in het Noors te communiceren. Ik heb bij Duolingo al 1500 woorden geleerd, je zou zeggen dat het een basis geeft. Alleen gaat gewoon met elkaar praten zoveel sneller en onverwachter dan een computerprogramma. Regelmatig voel ik me ronduit dom. Mensen zeggen iets tegen me, en mijn hoofd probeert daar chocola van te maken. Ondertussen tikken de seconden voorbij en sta ik de andere persoon wat wezenloos aan te kijken. Als ik er al wat van weet te maken, dan begint het denkproces opnieuw als ik een antwoord wil formuleren. Meestal gaat hier de conversatie over in het Engels. Terwijl ik eigenlijk zo graag het Noors wil oefenen. Dat verstaan, dat blijkt ook wel een dingetje. Er zijn zoveel dialecten dat ook de Noren onderling elkaar niet altijd kunnen verstaan. Bovendien hebben ze twee talen. Het idee daarachter vind ik wel mooi, de uitvoering wat minder. Noorwegen is 200 jaar overheerst geweest door de Denen. De taal leek veel op het Deens. Toen ze een zelfstandig land werden was er een man die de eigenheid en zelfstandigheid wilde vergroten met een eigen taal. Hij trok het land door en leerde de mensen deze nieuwe taal, het Nynorsk. Het gevolg was dat dit in sommige gebieden wel werd opgepakt, en in andere weer niet. Hierdoor worden er twee talen gesproken in Noorwegen. Die je allebei moet leren, zeker op school. Als ik heel eerlijk ben was ik soms wel geërgerd als mensen niet goed Nederlands kunnen spreken. Intussen heb ik een stuk meer respect voor het doorzettingsvermogen en de moed die nodig is om van een nieuw land je thuis te maken. De ruimte en de schone lucht van Noorwegen voel ik in mijn binnenste en geven steeds dat duwtje dat nodig is om weer enthousiast verder te gaan.

nl_NLNL