Betoverde Bergen

‘Je hoeft het niet groot te maken’, zegt mijn schoonzusje. ‘ Gewoon tien minuten schrijven, dat moet lukken.’ Ik merk dat ik graag wil schrijven over wat er allemaal gebeurd, maar ik maak het mezelf te moeilijk waardoor het er steeds niet van komt. Dit is dan ook geen verslag van afgelopen weken, meer een momentopname.  We hebben nu een vol huis. Best een gaaf gevoel, maar ook een verantwoordelijkheid. Zo leuk om alles aan mijn broer te kunnen laten zien. Als we samen bij de haven staan en in het water turen op zoek naar krabbetjes, zeesterren en zee-anemonen, dan voelt het net als toen we samen klein waren. Uren hebben we doorgebracht op steigers langs de kust op zoek naar krabbetjes.

Met de familie de Seter op, de hoogvlakte die praktisch bij onze achtertuin hoort. Je loopt er midden tussen de bergen in een maagdelijk wit landschap. Wadend door de sneeuw terwijl de kleuren langzaam vervagen naar het donker. Boven ons de maan. Jaap vraagt wat het hier nu precies is wat ik zo mooi vind. Praktisch omschrijven kan ik het niet, maar het woord dat bij me opkomt is ‘magisch’. Voor mij zijn bergen pure magie die het binnenin mij laten zingen. Een paar dagen geleden was ik naar het uitzichtpunt boven ons huis gelopen. Ik kan helemaal niet zo geweldig klimmen want ik hijg als een karrenpaard, waar Den omhoog huppelt en de jongens lijken te vliegen. En toch vind ik het geweldig. De tranen liepen over mijn wangen en ik vroeg me een tikje geërgerd af wat er nu weer aan de hand was. Tot ik me realiseerde wat er aan de hand was; een diep gevoel van dankbaarheid dat ik hier mag zijn. De afgelopen dagen is het weer 360 graden omgeslagen. Het sneeuwt, het hagel en het waait. Mijn pas geplante kruidentuintje staat er klappertandend van de kou bij. En toch blijft het geweldig.

Echter niet zonder de nodige uitdagingen. Onze Duitse gasten zijn net tegen ons advies uitgevaren om te vissen terwijl het harder waait dan verstandig is voor de boot. Laten we hopen dat het goed uitpakt voor zowel de boot als onze gasten!

Ps Ik doe net een boek open dat ik heb gekregen van een vriendin, net meegenomen door een andere vriendin. Er blijkt ook een kaart en een cadeautje te bevatten. Een ketting met een windroosje en alle geluk. Ze vertelt dat ik haar zoveel heb geholpen en ze altijd wijzer afscheid nam na een bezoek. Zo lief, dank je lieve Febe!

nb_NONB